Schilder Hans van Oostrum (66) houdt niet van half werk: “Doe alsof het je eigen huis is”
Van de Nijmeegse Vierdaagse tot conditietraining en bootcamp. Hans van Oostrum (66) staat nog altijd fit op de steiger. Op deze manier hoopt hij nog een aantal jaar door te kunnen als zelfstandig schilder. Hans is gedisciplineerd en een perfectionist. “Vakwerk betekent voor mij ‘doen alsof het je eigen huis is’. Ik wil dat alles klopt: de voorbereiding, het schilderwerk en de oplevering. Na afloop moet alles mooi, strak en opgeruimd zijn, alsof er niemand is geweest.”
“Schilderen is een ambacht en moet met de grootste precisie gebeuren”, vindt Hans. “Het is vakwerk, waar een goede opleiding voor nodig is. Ik gun ieder zijn ding hoor, maar je kan niet van de ene op de andere dag schilder worden.”
Van Oostrum Schilderwerken
Zelf behaalde Hans zijn diploma’s voor aspirant-gezel en gezel (allround schilder). Al snel ging hij aan het werk, want lekker schilderen was het liefste wat hij deed. Later behaalde Hans ook nog zijn algehele ondernemersdiploma. Op 7 september 1998 waagde hij stap en begon zijn eigen schildersbedrijf: Van Oostrum Schilderwerken in Nieuwegein.
‘Het komt wel goed met je’
“Werken voor een baas was onzeker”, blikt Hans terug. “Ik heb veel faillissementen meegemaakt. De dag dat mijn laatste werkgever failliet ging, haalde ik mijn ondernemersdiploma. ‘Het komt wel goed met je’, zei mijn vader, die een hoop mensen in Nieuwegein kende. ‘Ik laat iedereen weten dat je voor jezelf gaat beginnen.’ Vooral in zijn dorp Jutphaas wist iedereen al gauw dat zíjn zoon een eigen bedrijf had. Binnen een paar maanden zat ik vol, voornamelijk door alle mond-tot-mondreclame. Dat gaat nog steeds zo door. Mensen weten me te vinden.”
Vakwerk
Die reclame heeft Hans vooral aan zichzelf te danken, aan zijn vakwerk. “Ik zeg altijd: doe alsof het je eigen huis is waar je aan de slag gaat. Het begint met een goede voorbereiding: alles rustig doornemen met de klant en tot in detail organiseren voordat je begint. Iets extra’s, denk aan het weghalen van houtrot of een kleine timmerklus, neem je meteen mee als service van de zaak. Na afloop staat alles weer strak in de verf en is het huis opgeruimd en aangeveegd, alsof er niemand is geweest. Je loopt samen met de klant nog een laatste rondje door het huis en geeft de garantie: als er iets is, mag je me altijd bellen. Ook zorg je voor een goede administratie. Je weet nooit of de klant later het kleurnummer nog eens nodig heeft. Dan kan je het meteen opzoeken.”
Uit de hand
Voor Hans betekent vakwerk ook zuinig zijn op je materialen. “Ik laat mijn steigers regelmatig keuren en ga netjes met mijn spullen om. Helaas vind ik de kwasten van mindere kwaliteit. Alles is van kunststof en gaat niet lang mee. Het liefst werk ik met de ouderwetse handgemaakte kwasten, maar die worden bijna niet meer gemaakt. Tegenwoordig gaat het meer om snel dan om goed, waardoor het ambacht steeds meer verdwijnt. Denk ook aan al dat spuitwerk. Niks voor mij. Uit de hand werken is het mooiste dat er is.”
Geduld
Hoe Hans zelf een ambachtsman werd? “Dankzij Dick, mijn leermeester tijdens een van mijn eerste baantjes. Dick en ik hebben samen veel klussen opgepakt, ook toen we allebei voor onszelf werkten. Hij heeft mij het vak bijgebracht. Zijn grootste les was om altijd geduldig te zijn. Je mag het werk niet overhaasten. Daarom ben ik ook voor mezelf begonnen. Bij een baas moet het werk vaak sneller klaar zijn. Er zit meer druk achter, wat je minder vrijheid geeft. Ik maak graag mijn eigen inschattingen en afspraken met klanten. Voor mij hoeft het niet op de snelle manier, maar liever op mijn eigen, rustige, nauwkeurige en dus geduldige manier.”
Ontsnapping
Hans en Dick hebben samen veel meegemaakt. Het meest bizarre? “Onze klus bij de gevangenis Wolvenplein in Utrecht. Een gevangene probeerde via mijn ladder te ontsnappen”, vertelt Hans. “Mijn ladder stond in een goot. De gevangene nam vanaf de luchtplaats een enorme sprong, hing aan mijn ladder, klom naar boven en dook de gracht in. Ik stond in mijn bakje te schilderen en was helemaal verbouwereerd. Dick zag hem weer kopje boven komen. De politie had ’m binnen tien minuten te pakken. Hiermee hebben we de krant gehaald.”
Familie
“Later hebben we ook nog een bijzondere klus gedaan bij Reinaerde in Woudenberg: bij Dagcentrum De Heygraeff voor mensen met een geestelijke beperking. Die kinderen kwamen ons de hele dag koffie brengen. Als schilder kom je overal.” Hans zoekt Dick nog vaak op. “We zijn familie geworden. Laatst zei hij: ‘Ik ben al 85 jaar. Als het zover is, moet jij een net pak aan en speechen.’ Een pak aan én op de voorgrond staan, alles wat ik niet ben, lachte ik. Maar voor hem zal ik het doen. Dan leert hij me op het laatst toch nog iets nieuws. Hopelijk gaat het nog heel lang duren.”
Fit
Hans gaat zelf ook richting de pensioenleeftijd, maar wil pas over een aantal jaar afbouwen. “Als mijn partner Loes (63) stopt met haar kapsalon. Ik maak nog steeds lange dagen. Meestal begin ik ’s ochtends vroeg met schilderen en doe ik einde dag administratie en klantbezoeken. Lange dagen vragen om een fit lichaam”, vindt Hans. “Ik moet mijn rug sterk houden, zodat ik zonder moeite de steiger op kan. Ik sport vaak: bootcamp (veel beenoefeningen), conditietraining, fietsen en wandelen. Ik heb al veertien keer de Nijmeegse Vierdaagse gelopen. Deze hobby begon toen ik me aansloot bij de UNIFIL Wandelgroep voor oud-veteranen. In 1981 heb ik een halfjaar in Libanon gediend. Daar komt mijn discipline vandaan.”
Kleurrijke boerderij
Naast alle inspanning zijn er ook steeds meer momenten van ontspanning voor Hans en Loes. “We gaan zo vaak mogelijk naar ons huis in Zeeland. Als Loes gaat shoppen, wandel ik lekker rond om de mooie, oude Zeeuwse gevels te bekijken. Laatst heb ik de verfkleur van een pandje in Zierikzee achterhaald. Deze bijzondere kleur – RIJKS puur bruin – heb ik vervolgens op de luiken van een monumentale boerderij gezet waar ik al een jaar aan werk. “Bij dit project krijgt iedere ruimte een andere kleur. Zelfs de trap heeft een knalkleur. Zoveel verschillende soorten verf en behang heb ik nog nooit met elkaar gecombineerd. Je weet niet wat je ziet: écht vakwerk.”
Over Hans van Oostrum
Hans van Oostrum (66) woont samen met Loes (63) in Nieuwegein. Ze hebben een zoon en twee kleinkinderen (van 2 en 5 jaar) met wie ze veel tijd doorbrengen. Hans maakt nog lange werkdagen als zelfstandig schilder, maar is ook vaak met Loes in hun Zeeuwse huis te vinden. Samen wandelen, fietsen en monumentale gevels bekijken. Hans denkt voorlopig niet aan stoppen met werken. “Het geeft een goed gevoel om bezig te zijn.”
Meer lezen?
BPF Schilders interviewt drie keer per jaar een schilder voor de rubriek Vakwerk. Bent u benieuwd naar eerdere interviews uit Vakwerk? Lees ze hier.
Meer interviews lezen?
Van muurschilderingen tot monumentale woningen, in de rubriek Vakwerk komen bijzondere projecten voorbij. Bent u benieuwd hoe een Vakwerk interview eruit ziet?